Στην Ιερά Μονή του Οσίου Δαυΐδ – διηγείται η κ. Μαρία Φούκα-Ρουμπάνη – πήγε ένας γνωστός μου να βρη τον π. Ιάκωβο και να τον ρωτήση μία απορία που είχε. Ο κύριος αυτός τελείωσε την Νομική Σχολή και πέτυχε στο επάγγελμά του. […]
«Να με συγχωρήτε, αγράμματος άνθρωπος είμαι, δεν ξέρω τίποτα να σας πω, μόνον που έχω πίστη στον Θεόν και ταπείνωση, τέκνα μου». «Κάποια πλούσια κυρία πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία, αλλά δεν πρόσεχε καθόλου, και ο νους της γύριζε. Ομολόγησε: "Γύριζε ο νους μου απ' την ώρα που μπήκα στην εκκλησία μέσα· είχα ένα σακκουλάκι και σκεφτόμουν ότι είναι καλό να βάλω την ζάχαρη του δελτίου. Με το σακκουλάκι αυτό, πέρασα όλη την Λειτουργία χωρίς να καταλάβω ούτε ένα γράμμα, τίποτε, ε!… πήρα αντίδωρο και σηκώθηκα κι έφυγα". »Ενώ η υπηρέτριά της, που ήταν θεία μου και από δέκα χρονών... Διαβάστε τη συνέχεια